„Regina coeli laetare.
Ciesz się Maryjo, ciesz się Rodzicielko. Nosiłaś w sobie Boga-Czlowieka.
A potem, gdy już skonał, gdy zdjęto Go z Krzyża,
jeszcze raz spoczął w Twych ramionach.
Chrystus, któregoś nosiła, zmartwychwstał!
Wszyscy patrzymy w Twoją stronę, patrzymy w kierunku Twego Serca...
Cały Kościół wie, że w tym dniu, który Pan uczynił,
Ty szczególnie „przodujesz” w tej drodze,
Która jest pielgrzymowaniem przez wiarę paschalnej tajemnicy.
Módl się za nami!”
Bł. Jan Paweł II

Drodzy Przyjaciele,
W imieniu całej społeczności Domu Fundacji Jana Pawła II w Lublinie
Życzymy, by wstawiennicza modlitwa Matki Zmartwychwstałego
pomnażała łaskę wiary.


ks. Włodzimierz Płatek SCJ            ks. Ryszard Krupa SCJ

7 lat temu arcybiskup Leonardo Sandri ogłosił: „Nasz Ojciec Święty powrócił do domu Ojca”. Jan Pawel II zmarł 2 kwietnia 2005 r. o godz. 21:37 w Pałacu Apostolskim. Cierpiał na postępującą chorobę Parkinsona.

Stan zdrowia papieża pogorszył się na początku lutego 2005. Przez ostatnie dwa miesiące, Jan Paweł II prawie nie opuszczał szpitala i nie udzielał się też publicznie. Po ogłoszeniu abpa Leonardo Sandri zabrzmiały dzwony w kościołach, w Polsce ogłoszono żałobę narodową.

Pogrzeb papieża odbył się 8 kwietnia na Placu św. Piotra w Watykanie. Mszy koncelebrowanej przez kilka tysięcy kardynałów, arcybiskupów, biskupów i patriarchów katolickich Kościołów wschodnich, przewodniczył  kardynał Joseph Ratzinger. W uroczystości uczestniczyło około 300 tysięcy wiernych oraz 200 prezydentów i premierów, a także przedstawicieli różnych religii światowych.

Świętość polega na miłości

Wszechświat i człowiek w świecie stale

zmierza do końca. Miłość jedna – nie zna

końca. Zna tylko pełnię. Ta pełnia jest w Bogu.

Jan Paweł II, Warszawa, 14.06.1987

Siedem lat temu... A wydaje się, że było to wczoraj. Cały świat wstrzymując oddech śledził jego odchodzenie. Godzina po godzinie. Miliony ludzi szepcących modlitwy o zdrowie dla niego, miliony zniczy na placach, w oknach i przed pomnikami Jana Pawła II. Wspólnota cierpienia i nadziei. Wszystkie polskie i większe zagraniczne media – co tu ukrywać – już dawno były przygotowane na ten moment. Jednak w ostatniej chwili nawet cynicy zdobyli się na odrobinę współczucia i zastanowienie się nad znaczeniem życia tego Człowieka, którego pontyfikat miał znaczący wpływ na dzieje świata. Na historię, której – dłużej czy krócej – byliśmy świadkami.

Rekolekcje wielkopostne – to nie tylko słowa kapłana, skierowane do nas, ale przede wszystkim wspólny wysiłek. Podczas ich trwania każdy z nas może ofiarować czas, modlitwę, czy jakieś wyrzeczenia w intencji swojego nawrócenia, bądź kogoś z moich bliźnich. Jest to szczególny czas łaski, a łaska może dokonać cudów. Faktem jest, że Jezus umarł za wszystkich,  nawet za największych grzeszników, ale faktem jest też to, że „ja” swoją postawą, zachowaniem i szczerością mogę wielu ludziom dać świadectwo Bożej miłości i miłosierdzia.