Absolutorium 2010
Przemówienie Absolwentki Psychologii Valentiny Fedorovich podczas
Uroczystości Absolutoryjnej Absolwentów Studiów Magisterskich z Psychologii
w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II
Szanowni Nauczyciele!
Drodzy Rodzice, Przyjaciele, Koledzy i Koleżanki!
Dzisiejszy dzień jest szczególnym: nie tylko dla nas, wchodzących w nowy etap życia, zaczynających prace zawodową, podejmujących wielką odpowiedzialność. Ten dzień jest bardzo ważny także dla naszych Rodziców, Bliskich, również dla naszych Nauczycieli akademickich. Jako osoba pochodząca ze Wschodu, z dalekiego Kazachstanu, chcę podzielić się doświadczeniem pięciu lat studiów z Psychologii w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II. Ten okres był czasem pokonywania wielu wyzwań, jednocześnie czasem rozwoju osobistego, poszerzania horyzontów oraz nawiązywania wielu przyjaźni. Dzisiejszy dzień jest pięknym uwieńczeniem naszych starań, jest dniem jednego z największych osiągnięć.

Takiej imprezy chyba już dawno na KULu nie było! Różnego gatunku śpiewy, tańce, gry na instrumentach muzycznych, triki z kartami, szklanymi kulkami, itp. Do udziału w konkursie zgłosiło się 46 osób, z których po wcześniejszym castingu jury wyłoniło 18 szczęśliwców, którzy wystąpili podczas finałowej gali w auli Wyszyńskiego. Między nimi znaleźli się też stypendyści Fundacji: Helena Barszczewska z improwizacją „Mix na cymbałach”, Lola Radżabowa z piosenką „Zapomniane serce” (akompaniament na gitarze wykonał Dima Łapunow) oraz Vita Kazmirova, która śpiewała o „Wiecznej miłości”.








